Suiiiiiiiiciiiiiiiideee ….

sadness
ხანდახან ასეც ხდება:

უბრალოდ ეჩვევი სუიციდის მცდელობას,
სიგარეტს დღითიდღე უფრო მეტს ეწევი,
და იცი,
ეს არ აღმოჩნდება გაქცევა, ნაცრისფერი მთებიდან.
Continue reading


-.-

1503396_534251656682331_696485456_n

სიცხისგან მოთენთილმა სექტემბრის ერთ დილას, ფანჯრები გავხსენი,
ფარდა გადავწიე,
აცივდა მეთქი ვიფიქრე.
აღარ გამათბო სექტემბრის მზემ,
გამეყინა ხელები.
მალე ფორთოხლის სეზონიც მოვა და ჩვენ ორნი
დავსხდებით ერთად, დავლევთ ჩაის, შენს მომზადებულს.
თითებზე გაყინული ხელებით მოგეფერები,
თუ შევძელი,სუსხმორეულმა პატარა გოგომ,
მოვიწევი და იქნებ ზამთრის საშინელ სიცივეში გაგვითბეს აქერცლილი ტუჩები.
მინდოდა,აქამდეც მინდოდა ზამთარი,
მხოლოდ იმიტომ,რომ იქ შენ ჩანდი,
ასე გხედავდა ჩემი გამჭირვალე, ცრემლიანი თვალები.
ასე მინდოდა. 
ზამთრის სიცივისგან გაყინულს, ცივი ხელით მოგეფერები წვერიან სახეზე,
და იცი რა? მე ბედნიერი ვარ.


life sucks.

light
სადღაც, თორმეტი ჩაბნელებული ფანჯრის იქით, 
პატარა ხის სახლში, დაიბადა ბავშვი, 
ჯერ უცოდველი, ან ცოდვილი,იმისთვის რომ დაიბადა. 
ტირილით აიკლო იქაურობა, და მშობელი დედაც ატირა, 
ალბათ ბედნიერებისგან. 
მამა აღარ ჰაყვს, მაგრამ ჯერ რა იცის, 
რატომ არ ანთია მის სახლში ხშირად შუქი, 
ან რატომ ჭამს დედამისი ხშირად ცივ ან თუნდაც უმ საჭმელს . 
ჯერ რაიცის, ჯერ ახლა დაიბადა,ცოდვილი ან უცოდველი. 
სისხლიანი.
ტირილით აიკლო იქაურობა. 
მაგრამ მაინც ვერავინ გაიგებს მის დაბადებას, ერთი ან ორი მეზობლის გარდა, 
არც არსად არავინ არ აღნიშნავს ამას. 
ეს იქნება ჩვეულებრივი მომაკვდავის,ჩვეულებრივზე უფრო საშინელი სასჯელი ცხოვრებისგან.


far from home .

tumblr_n27h9pBx4Z1ssfyt7o1_r1_1280 tumblr_nbik8svf1A1qlv6edo1_500

პორტიდან რომელიმე დატვირთული გემი გადის რომელიმე ფერადი ქალაქისკენ.
Continue reading


*_*

თითებში შემომეცალა გაზაფხულ-შემოდგომა 
და მე ისევ, ბარდიურზე ვზივარ,
ჩემი წითელი კაბით,ზოლიანი მაიკით და ყვავილებიანი ჩანთით,
ხელში ერთი ბოთლი ლუდით, 
ვფიქრობ, რომ თითებში შემომეცალა ნახევარი ბედნიერება, 
და რომ ნახევარიც დაზამთრებისას შემომეცლება.
მე ვიცი,რომ აღარაფერი აღარ გვაქვს,
საკუთარი თავებიც კი.
ჩემს ოთახში, სარკესთან აღარ დევს ლარნაკი, 
შენი ნაჩუქარი ყვავილებით. 
ან დევს მაგრამ ცარიელია, 
და შეუმჩნეველი. 
ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, ჰომ ვიცით,რომ 
ჩვენი ბედნიერი დღეები მაშინაც კი საშინლად იშვიათია, როცა მე ეს ჰაერივით მჭირდება. 

^^^^^^


Missed u.

993415_741172419231549_1610677957_n   tumblr_mum9c3hazz1sfwsbuo1_500

არ მიყვარს უაზრობით გაჟღენთილი დღეები.
არ მიყვარს ადამიანები,რომლებიც ქუჩაში ნაგავს ყრიან, ეს გულის ამრევია, მინდა ხოლმე რომ მივიდე და ის ნაგავი პირში ჩავტენო.
Continue reading


მატარებელი ბათუმისკენ.

10533051_684994648244276_1888738820151698189_n

დადგა დღე როცა გზები
კი არ წყდება, პირიქით,
ერთდება,
მოკლდება. Continue reading


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,709 other followers